Adrian se eerste partytjie

Hierdie was n dag wat ek al lankal na uitgesien het. Ma en Pa was natuurlik meer opgewonde as die verjaarsdag seun. Reeds paar maande voor die groot dag het ons die partytjie winkels deur geraf vir idees. Ons het natuurlik geweet waarvan Adrian hou, maar om sulke verjaarsdag versierings te kry was n perd van 'n ander kleur. Wat sou die tema wees - 'n padda partytjie? Adrian is mos so mal oor "Piet-padda" en sy sagte padda softoy. Of dalk seerower partytjie? Uiteindelik besluit ons op 'n saffari-partytjie, drian is mal oor diere en meer spesifiek apies. In een van sy gunsteling boeke - 'Ek is lief vir jou slaapkous' is die vier apies in die boom een van sy gunsteling prentjies.

Nou het ons tenminste n idee om voor uit te kyk. Gou kom ons agter dat kinder partytjie reel is nie so maklik nie.... uiteindelik kry Kona oulike safari eetbordjies, strooitjies en tafeldoek met wilde diere daarop en 'n apie wat prominent vertoon. Perfek! Nou vir die koek. Waar kry 'n mens 'n apie koek? Gelukkig kry ons 'n plek wat spesialiseer in koeke. 'n Week voor die groot dag bestel ons die oulikste en mooiste apie koek.

Adrian se 1ste verjaarsdag koek

Adrian by se verjaarsdag tafel

Adrian reeds 1 jaar oud!

Kyk na jou kinders dan besef 'n mens hoe vinnig die tyd verby snel. Adrian is vandag een jaar en twintig dae gelede gebore. Die klein lyfie wat eens dwars op die doek-ruil-kas gepas het moet nou op 'n bed le om doeke te ruil.
Die afgelope April vakansie was 'n geleentheid om werklik 24uur per dag saam as 'n gesin tyd te spandeer. Dit was 'n geleentheid om werklik te sien hoe hy ontwikkel het. Vroeg in April reeds het Adrian op sy eie begin staan. Ek het probeer "rekord" hou van hoe lank hy kan staan, 25 sekondes! Elke oggend word hy wakker met 'n gebabbel. Dit is vir hom heerlik om in die huis rond te kruip en uit volle bors te "gesels" terwyl die armpies swaai net om meer klem te le op wat hy vertel. Hy sal wegsink in 'n boekie of 'n speelding net om te besef dat Ma en Pa elders in die huis besig is, dan met luide geroep ons te kom soek.

Adrian staan voor die spieel by Fernwood Lodge (April, 2012)

Ons was gelukkig om vir 'n week in die Drakensberge (Chapaigne Castle) by Fernwood Lodge deur te bring. Adrian was verstom met die veld en berge rondom hom. Nie eers te praat van die zeebras wat voor ons stoep kom wei het nie. Elke dag se stap in die berg was 'n hoogtepunt. Adrian word in die stapsak gelaai, hoed op die kop, die berg in. Al singende sal hy die natuur rondom hom bewonder. Blaartjies gryp, spat in 'n bergstroom of poel en lag vir swart wildebeeste, wilde perde of hartbeeste. Dit was ook hier wat ons sy eerste verjaardsdag kon herdenk. Ma en Pa het die oggend geskenkies gegee en gesing. Adrian is mal oor sy plaas en wilde diere geskenk!

Adrian op Pa se rug, gereed vir 'n stappie in die berg

Sy eerste partytjie moes egter wag vir die 28ste April toe ons terug by die huis was. Dit was 'n apie partytjie met 'n lieflike apie-koek.

High maintenance maar so baie plesier!

Vra vir enige persoon wat passievol is oor iets, en almal sal se - dit is high maintenance, maar ai, dit verskaf soveel plesier!! Antieke motor versamelaars, filatiliste, boek versamelaars, ens. moet ure spandeer om hulle versamelstukke te soek, herstel, versorg en bewaar. Maar die eind resultaat is altyd baie bevredigend.

Met 'n 11maande oue baba is dit die selfde. Ure word spandeer aan doeke ruil, bad, boekies lees, kreatiewe speletjies en natuurlik dop te hou waar hy kruip. Al die ure is egter net plesier vir Pa en Ma. Dit is die beste en mees belangrikste belegging wat enige ouer kan maak - jou kind se ontwikkeling. Gelukkig is elke minuut wat ek saam met Adrian spandeer 'n absolute plesier. Dit is wonderlik om te sien hoe Adrian groei, ontwikkel en nuwe mylpale behaal.

Adrian geniet sy "ontdekkings reise"

Dit is nou al meer as 'n maand (30 Januarie) dat Adrian kruip. Sy kruip vernuf het vanaf 'n stoom lokomotief ontwikkel tot die van 'n Gautrain snel trein. As Ma en Pa net vir 'n breekdeel van 'n sekonde jou rug op A'tjie draai, is hy weg.

Lena (dit is nou Adrian se eie 'nanny') beweer dat hy teen die einde van Maart gaan loop!. Dit is definitief 'n sterk moontlikheid. Hy het reeds twee weke na sy kruip begin het teen tafels enstoele beging opstaan. Ongelukkig gee dit hom die vernuf om trappe uit te klim wat vrees aan jaend vir Ma en Pa is. Soos 'n wafferse bobbejaan seil hy teen die trappe op! Ons moet dus vinnig 'n hand bysit met die afkom slag.

Adrian klim trappe

Ek het voorheen geskryf dat Adrian soos 'n knaagdier aan alles kou. Deesdae dra hy sy speelding in sy mond as hy kruip. Soos 'n ware hondjie. Hoe anders moet hy dan kruip en speelgoed saam dra?

Adrian kruip met lepeltjie in mond

Soos 'n resies perd op Kennelworth

Adrian geniet die nuwe fase in sy lewe terdee!! Hy ontdek 'n nuwe wereld.... Hy kruip agter elke hoekie in om te sien wat verborge vir hom was, iets soos 'n skatte jag. Ma en Pa kan net vir 'n oomblik om die hoek verdwyn en A'tjie sal agterna sit om te sien waar ons is. Hy is mal oor jaag speletjies. Pa sal agter die bed wegkruip waarna Adrian vinnig sal kruip om te sien waar Pa is. Met ,n vrolike laggie sal hy Pa "ontdek, vinnig om swaai en met kraai geluidjies die hase pad te kies sodat Pa hom moet vang. Natuurlik MOET Pa ook kruip. Na paar meter sal Adrian gaan sit, vinnig omkyk net om seker te maak dat sy agtervolger nog op sy spoor is. Met uitbindige lag sal hy voort kruip totdat Pa hom vang.

Verlede Sondag is ons na LC de Villiers (TUKS sport gronde) om die eende te gaan voer. Ongelukkig het 'n donderstorm opgebou wat ons piekniek verkort het. Nie te min, was dit vir Adrian a belewenis om soveel eende en ganse te sien, letterlik by die honderde. Die oomblik to die eende/gaanse kos gewaar stroom hulle in rye na Adrian, Ma en Pa met die hoop om gevoer te word. Tot groot vermaak van Adrian natuurlik.

Kona en Adrian voer die eende

Adrian gesels

Die Ferrari uit die wegspringblokke

Adrian kruip. Einde Februarie was die groot oomblik to Adrian die eerste smakie gekry het van vryheid en onafhanklikheid. Seinertjie (my bynaam vir Adrian) kan nou self na sy speelgoed toe kruip, een speelding los om net na die volgende een te kruip. Hy het selfs begin om homself teen die tafelpoot op te trek, alhoewel hy nog op sy kniee bly.
Met hierdie wonderlike mylpaal wat bereik is, is ook nuwe bekommernisse vir Ma en Pa geskep. Draai jou rug vir paar sekondes en hy is iewers anders doenig. Hy is veral lief om na elke draad sigbaar te kruip en daaraan te knaag soos n knaagdier. Hy sal nou vinnig n nuwe woord by sy repertoir leer- "NEE". Pa moes maar vinnig muurprop 'proppe" gaan koop want A'tjie sal gou besef dat die drie gaaitjies in die muur net groot genoeg vir sy vingertjies is.
Ongelukkig ook met die kruip en optrek kom ongelukkies. Ma en Pa storm elke keer nader as hy huil nadat hy sy kop gestamp het teen n tafelpoot of blad. n Mens kan ongelukkig nie jou kind vir altyd teen die pyne van die wereld beskerm nie.

Maar vir nou is ons net te bly dat hy nog n mylpaal kan af 'tick'. Elke dag word hy net ouliker vir ons.

Adrian kruip die wereld vol (9 maande, 4 weke)

Adrian met sy "teething necklase"

Die Ferrari wat gereed maak om weg te trek

Nege maande is verby! Dit voel soos gister toe ek die eerste keer vir Adrian kon vashou. Die klein lyfie met ogies styf toe geknip. Vroeg in Desember is Adrian siek, dadelik dokter toe. Sweertjies het in sy keel gevorm wat sluk baie moeilik maak. Drink tyd het vir hom in n pynlike erfaring verander. Gelukkig was dit net tydelik. n Standaard prosedure blykbaar is vir die dokter om sy lengte en gewig te meet. Dit is natuurlik dié deel van die ondersoek wat vir Pa baie trots gemaak het. Adrian se lengte is in die top 2% van babas van sy ouderdom. Die selfde as die gemiddelde baba van 1 jaar! Ons is al van vroeg af “gewaarsku” dat ons baba nie n “tink-tinkie” gaan wees nie.

Desember vakansie was absoluut fantasties omrede Pa en Ma soveel kwaliteit tyd saam met Adriantjie kon spandeer. Ons het speletjies gespeel, boek gelees, piekniek gehou in die tuin, winkel toe gegaan, uitgeeet (waar Adrian siek geword het) en saam familie en vriende gekuier. Adrian het in die tyd soveel ontwikkel – sit sy eie dummy (of soos ons dit noem, ammie) in sy mond, staan op sy twee handjies en kniee en wieg soos n Ferrari wat gereed is om weg te trek.

Kersfees! Adrian het hom meer verstom aan al die mense en lawaai rondom hom as die geskenke. Maar nie te min, dit was sy eerste erfaring van 'n kersfees boom, geskenke en die kersverhaal. Dit het Ma en Pa weereens herhinner hoe kosbaar die tyd saam met hom is.

Met eens, is daar drie geskenkies voor Adrian neer geplak, die opgewondenheid van Ma en Pa is byna onuithoubaar! Video kamera rol om die spesiale geleentheid vas te vang.... Adrian gryp die eerste geskenkie en begin nastigtelik aan die geskenkpapier te vroetel. Vinnig het hy n stukkie papier afgeskeur, en net daar verloor hy sy belangstelling in die geskenk, want die stukkie pappier is reguit mond toe! Die tandjie wat eers einde November sy verskynning gemaak het, jeuk mos. Ma en Pa moes maar self sy geskenkies vir hom verder oop maak.

Adrian se eerste kersfees.

Adrian met sy eerste kersfees geskenkies

Vroeg in Januarie begin sy tweede tandjie kop uit steek. Alles wat hy kan vashou gaan mond toe. Ek het 'n nuwe sienning van knaag diere gekry!

Ongelukkig kom alle goeie vakansies tot n einde. Ma en Pa moes terug werk toe en moet vir Adriantjie vroeg in die oggen groet en by Ouma aflaai. Ons kan nie wag vir die volgende vakansie in April om aan te breek nie. In tussen wag ons in groot afwagting vir daai “wegspring” wanneer Adrian die wêreld begin verken op sy kniee en hande!!

Adrian soos n wafferse Ferrari in die wegspring posisie.