Tydens die Kaapse vakansie
was dit opmerklik hoe Adrian ontwikkel het. Hoe hy dinge rondom homself waarneem en inneem. Hy verstaan en
begryp dinge soveel beter. Moenie dink ‘n mens kan iets sê en dink Adrian hoor
dit nie. Sy oortjies is soos twee sataliet skottels wat alles hoor en dan sal
hy hy dit dadelik herhaal. Sy spraak vermoë het geweldig ontwikkel en hy is
instaat om homself duidelik uit te druk oor hoe hy voel, wat hy sien, wat hy
van hou en wat hy nie van hou nie.
‘n Paar oulike sê goed
is:
“Hy huil mamma” – as hy
bottle drink maak die bottle ‘n fluit geluid.
‘Die mannetjie is
gelukkig mamma’ – wanneer hy sy mannetjie koekies met ‘n vriendelike gesiggies
eet.
“Kom papa, kom” –
wanneer hy iets vir jou wil wys.
Deesdae as jy hom vra
wat is sy naam is dan sê hy “Adrian Enslin. Selfs beertjie is nou “Beertjie
Enslin”.
Enige iemand of dier
wat hartseer lyk – “Hy huil mamma”.
“Agnee, dit is
stukkend” – enige iets wat op die grond lê en stukkend lyk.
“Moenie val nie” –
wanneer hy op iets klouter en hy weet ons gaan hom aanspreek om versigtig te
wees.
“Dit is sleg” – kos wat
nie lekker smaak vir hom nie.
“Dit is mooi mamma” –
enige iets waarvan hy hou of mooi is.
“Ek wil buite speel” –
hy is nou baie lief om eerder buite te speel as om in die huis te sit.
“Waar is my mamma/papa”
of “waar is my beertjie/dummy”.
Dan natuurlik die
gevreesde woorde 2 uur in die oggend – “Ek is wakker, pappa. Ek wil nie slaap
nie”.
Wanneer hy in dialog is
met sy speelgoed sal hy ook direk na die spesifieke dier verwys – “Kom
paddatjie (sy klein paddatjies)” of “kom beertjie”.
Ons vermoed hy moet
baaie musikaal wees. Hy is geweldig lief om te sing. Hy sal selfs in die
winkel, in die bad, terwyl ons tap, ens. luidkeels begin om liedjies te sing
soos ‘Bobbejaan klim die berg’, Twinkle, twinkle little star’’Aai, aai die witbors
kraai’, ‘Eentjies, eentjies stap in ‘n ry’, ens.
