Hoe klink n ou Bedford wat sukkel om aan te skakel?

Bedford

Adrian is nou al 18 weke oud (n rapsie oor 4 maande) en dra alreeds kleertjies vir 6-12 maande! Hy groei so vining. Augustus vakansie was fantasties. Pa kon saam met Ma 24uur n dag by Adrian wees  en die tyd saam geniet. Speletjies maak, voiding gee, bad tye en doeke ruil was aan die orde van die dag. Way n wonderlike tyd. Adrian se ontwikkeling is ongelooflik om te sien. Elke dag word nuwe mylpale bereik. Hy kommunikeer op n verskeie maniere met Ma en Pa. Hy lag en glimlag, die handjies reik gedurig uit na n mens om aan jou te raak. Vingertjies streel oor jou gesig en arms soos hy ontdek. Hy het deesdae defnitiewe gunsteling sppel goedjies. Die mobile bo die doekeruil kas met apie, volstruis en kameelperd, Willimien wurm, die “4x4” ratel met sy ses wiele, die natuur toneel “tv”, en natuurlik die hangende Piet Padda. Hy begin alhoemeer sy boekies geniet, veral die boekie oor diere. Sodra ma begin met “Eendag was daar…” dank an mens sien hoe intens Adrian begin luister en konsentreer . Sy lyfie word ook elke dag alhoe sterker. Hy rol himself om as hy op sy rug lê. Hou voorwerpe met twee handjies vas en lig sy lyfie as hy op sy maag lê.

Adrian is nie baie lief om alleen te wees nie en roep gedurig vir Ma en Pa met n herkende hoë not klank wat amper klink soos “hoy”. Hy laat ook jou goed verstaan as hy nou moeg is en wil slap met n klank soos n ou Bedford wat sukkel om aan te skakel “hooi-hooi-hooi”.

Elke dag saam met Adrian is soos om in n goeie fliek te sit. Never a dull moment, en n absolute plesier.

Adrian 17 weke oud

Adrian met sy "gangster" baadjie



Baba geluidjies en speeltyd

Adrian is 15 weke oud en het gister (Maandag 25 Jul) sy tweede rondte inentings gehad. Twee inspuitings, een op elke been. Adrian was baie dapper. Met die eerste inspuiting het hy nie eers n geluid gemaak nie, maar met die tweede inspuiting het die traantjies gerol. Ma was gelukkig byderhand om dadelik te troos. Hierdie week het n "GROOT" koue Gauteng weer getref en ons hoop dat Adriantjie nie weer so siek gaan word soos na die vorige inentings nie.
Hy maak nou baie gereeld geluidjies sodra hy vir Ma of Pa sien. Hy is a vrolike mannetjie wat mal is daaroor om met ons te kommunikeer, hetsy geluidjies te maak of te lag. Elke dag is dit wonderlik om te sien hoe die persoonlikheid verder ontwikkel en die interaksie met Ma en Pa meet intens word.

Adrian is altyd so bly om met ons te sosialiseer.

One small step for mankind, one giant leap for .... Adrian se ontwikkleling

Adrian is al amper 14 weke. Dit is absoluut verstommend hoe vining die tyd vlieg en hoe vining hy groeie. Dit transformasie wat hy deurgaan is ongelooflik. Hy ontwikkel nie net fisies nie maar ook op ander terriene soos sy persoonlikheid, sy eie identiteit, duidelik voorkeure en afkeure, ens. Hy raak nou baie sosiaal. Hy hou niks daarvan om alleen gelaat te word in sy kammer nie. Sy oortjies is heeltyd gespits om te hoor of Ma of Pa dalk verby sy deur loop. Indien wel, sal hy baie vining steun en roep geluidjies maak net om ons duidelik te laat verstaan hy is wakker en wil eerder by ons wees. Al sit hy net in sy “bons” stoeltjie en kyk na ons. Die mooi glimlaggie word nou aangevul met kraai geluidjies as hy lag. Hy vind naatuurlik sy Pa se gesig trek baie snaaks of Ma se snaakse woordjies. Hy het selfs begin om sy rateltjie self vas te hou en dit in die lug rond te swaai. Blykbaar is babas veronderstel om voorwerpe eers op 3 maande in hulle palms vashou te kan hou. Elke dag is daar nuwe mylpale wat bereik word soos byvoorbeeld om n bal (met klokkies binne in) rond te skop terwyl hy lê. Sy ruggie en nek is baie sterk en hy is in staat om homslef reeds regop te hou.

Ma is natuurlik baie bekommerd da thy dalk te vining ontwikkel en dalk ‘kleiner’ mylpale gaan mis. Sy beentjies is reeds baie sterk en dalk loop hy voordat hy kan kruip.

Adrian ontspan na n speel sessie

Adrian verskaf ook groot plesier deur woorde te herken. Noem die word ‘Piet padda’ en hy kyk dadelik in die rigting van die groen padda pop wat in die middle van sy kamer hang, of perd en hy kyk na die stok perd wat kan runnik teen sy kas deur. Sy ogies is soos a water pas wat heen en weer geswaai word. Hulle beweeg heeltyd rondo m nuwe voorwerpe, patrone en kleur te sien, met die gevolg da thy veel eerder rond kyk gedurende die dag as om soms te slap ook.

Vadersdag is soos om jou eerste kar te bestuur..

Vadersdag en moedersdag is n geld makery.... Die dag het egter n nuwe betekenis vir my gekry. My eerste vadersdag kaartjie was soos om jou eerste TV speletjie te speel (dit was in die 80's natuurlik) of om jou eerste kar te bestuur. n Gevoel wat n mens nie kan beskryf tensy jy dit self erfaar het nie. Adriantjie het so waar onthou!!! Na n goeie nag rus word ek Sondag oggend vroeg wakker gemaak deur Kona om die doekie te doen. Natuurlik wil ek, maar die lyf is nie so gretig nie. Net na die doek wag Ma met n bree glimlag en n kaartjie in die hand - "Gelukkige vadersdag...van Adrian". Adrian is môre
10 weke oud en ek kry my eerste vadersdag kaartjie van hom! Die vreugde van Pa wees.

My eerste vadersdag kaartjie van Adrian (10 weke oud)



Dit is amptelik die middel van winter, die wat nooit Geografie gehad het nie - die 21ste Junie. Die koue het behoorlik ons toe gevou met die gepaard gaande hoesies en loop neuse. Adrian is ook nie gespaar nie. Net toe hy herstel het van sy broncheliese pak die verkoue hom beet. Hy sukkel met drink (selfs n honger baba MOET tussen die drink asemhaal) en dit versorg groot frustrasie vir hom. Ten spyte daarvan groei hy soos Jan se boontjie rank. Sy glimlaggies en laggies word by die dag meer, tot groot plesier vir Pa en Ma.

Adrian glimlag met Ma wat geluide vir hom maak.

Met die koue moet Adrian vinnig gebad word. Hy kan ongelukkig nie te veel skop en speel in die water nie. Dit moet maar wag vir die warm somer maande.

n Lekker warm bad tydens n koue wintersdag!

n Skoon Adrian net na sy bad.

Elke donker wolk het n silwer randjie.

Adrian is vandag 9½ weke oud. Laas week was die mannetjie siek en moes hy antibiotika gebruik. Dit was swaar vir Ma wat hom aan die slaap moes kry, veral gedurende die dag. Seer keeltjie, koors en ligte asma het dit vir Adrian moeilik gemaak om te slaap en om sy kos in te hou. Gevolglik hy heelwat gewig verloor het. Gelukkig kom alle slegte dinge tot n end, en is hy nou baie beter. Sy gesiggie is weer rond en sy kleertjies is so waar te klein!! Nommer 2 Pampers word veruil vir nommer 3's!
Soos die gesegde lui "Elke donker wolk het n silwer randjie" of is dit dalk elke vuil doek het n skoon randjie. Ten spyte van die siekte het Adrian begin glimlag en lag geluidjies maak wanneer hy Ma of Pa se gesig sien en veral as hy vermaak word met n speelding. Dit is wonderlik om te sien hoe hierdie persoonlikheidjie ontwikkel. Hy begin stadig aan besef dat die twee "goedjies" aan die die einde van sy arms wel SY hande is. Hy begin al hoe meer gryp in die rigting van bewers en stimulasie prentjies. Veral wanneer hy die abstrakte gesig op sy gunsteling stimulasie bord sien. Hy maak ook meer koer geluidjies van plesier wanneer Ma en Pa met hom speel of selfs n doek om ruil. Gisteraand (14 Junie) het hy ook vir die eerste keer so te sê deur geslaap, vanaf 22:30 tot 05:15! Veral Ma was verheug, sy kon die eerste keer in 9 weke vir 6 ure slaap.

Adrian lag vir sy "mobile" wat draai en mooi musiek speel.

Adrian in sy pikkewyn pakkie. Dankie Angus.

Adrian het in die week sy eerste bottel gehad. Hy het nie veel gedrink nie maar het wel die tweede keer toe Pa hom die byvoeding gee, als opgedrink. Pa het dalk die meeste van die melk in sy mond in "geforseer" maar hy het dit nogsteeds gedrink.

Ouma help met die eerste bottel.



Adrian lag vir sy mobile.

Inentings en immunisering

Die 30st Mei sal Adrian hopelik nie lank onthou nie. Dit was die dag wat hy sy 7 weke inentings ontvang het teen al daai aklikge siektes soos polio, masels ens.
Die immuniseering sluit in: DTP- en Hib-vaksien (DTP staan vir difterie (witseerkeel), tetanus (klem-in-die-kaak) en pertussis (kinkhoes) en Hib vir Haemophilus influenza tipe B), Hepatitis B-vaksien, n entstof teen pneumokokkus-siekte (Prevenar) en druppels teen die rotavirus.
 Tydens die inentings moes Ma troos en handjies vashou terwyl die verpleegster vir Adriantjie inspuit. Terug by die huis was hy maar heeldag knieserig en effe koorsig wat veroorsaak het dat dit n lang middag geword het vir Ma sonder veel rus. Gelukkig het Pa die middag vinnig n draai by die huis gemaak om hand by te sit met Adrian. Dit was n welkome breek en rus kansie vir Kona. Die aand was dinge baie rustiger aan die front, met Adrian wat goed geslaap het. Vreeslik om te dink dat hy oor paar weke weer n immunisering moet ontvang! "Dis die pyn van groot" word sou my Ouma sê.
Die dag het darem ook goeie nuus opgelewer - Adrian groei soos n waverse boointjie rank!! Hy weeg op 7 weke reeds 5,89kg en is 64cm lank. Sy gewig is presies 2,05kg swaarder en 10cm langer as met sy geboorte!!

Hier is Adrian paar dae voor die immunisering. Baie duidelik n gesonde en gelukkige mannetjie.

Adrian aan die snoesig aan die slaap.

Ma en Adrian op 6 weke.

Ma en Pa het gou besef dat Adriantjie n baie spesiale baba is (natuurlik sal alle ouers dit glo). Adrian is die mooiste, slimste, oulikste en sterkste baba onder die son. Op 6 weke kan Adrian sy koppie al amper 40 grade lig, dit kan dalk 45 grade ook wees. Ma moes fotos neem van die groot oomblik. Nou wag on vir die eerste glimlag wat op n foto vasgevang moet word, alhoewel hy reeds begin glimlag het!!

Hier le Adrian op Pa terwyl hy sy koppie lig. Hy het reeds n baie sterk nekkie volgens die "kenners" (dis nou Ma en Pa)



Vyf weke en 5kg!!

Nooit sou ek kon raai hoe vinnig n baba groot word nie. Van 3,84 kg tot 5kg in 5 weke! Maandag, 16 Mei het Ma en Pa vir Adrian na die Pedeater geneem vir n vinnige ondersoek. Daar was 'gevrees' dat Adrian dalk reflux kon hê. Die dokter het Ma en Pa gerus gestel en ons daarop gewys dat dit normal is vir babas om kos op te bring na voeding, alhoewel in klein hoeveelhede. Die feit dat hy maar knieserig is kan dalk te wyte wees aan windjies of dalk te min melk. Ma is ook aangesê om alle soet produkte te vermy. Daar gaan Ma se “jungle juice” en gunsteling papajas. Hopelik sal dit vir Adrian help om goed uit te rus tussen voedings en maksimaal te groei. O ja, natuurlike vir Ma kans te gee om ook verlore slap in te haal.
Dit is so wonderlik om te sien hoe Adrian groei. Sy gesigie is minder rond en lyk blykbaar almeer soos Pa. Hy is definitief meer bewus van sy omgewing en die wakker tye is langer en meer gefokus. Ons kan nie wag vir die eerste glimlag as hy vir Ma of Pa sien nie. Dit kom blykbaar eers na 6 weke!

n Trotse Ma met Adrian op 5 weke.

Christine, Tanya en Kona met Adrian.