Tuesday, September 3, 2013

Uit die perd se eie bek

Tydens die Kaapse vakansie was dit opmerklik hoe Adrian ontwikkel het. Hoe hy dinge rondom  homself waarneem en inneem. Hy verstaan en begryp dinge soveel beter. Moenie dink ‘n mens kan iets sê en dink Adrian hoor dit nie. Sy oortjies is soos twee sataliet skottels wat alles hoor en dan sal hy hy dit dadelik herhaal. Sy spraak vermoë het geweldig ontwikkel en hy is instaat om homself duidelik uit te druk oor hoe hy voel, wat hy sien, wat hy van hou en wat hy nie van hou nie.

‘n Paar oulike sê goed is:

“Hy huil mamma” – as hy bottle drink maak die bottle ‘n fluit geluid.

‘Die mannetjie is gelukkig mamma’ – wanneer hy sy mannetjie koekies met ‘n vriendelike gesiggies eet.

“Kom papa, kom” – wanneer hy iets vir jou wil wys.

Deesdae as jy hom vra wat is sy naam is dan sê hy “Adrian Enslin. Selfs beertjie is nou “Beertjie Enslin”.

Enige iemand of dier wat hartseer lyk – “Hy huil mamma”.

“Agnee, dit is stukkend” – enige iets wat op die grond lê en stukkend lyk.

“Moenie val nie” – wanneer hy op iets klouter en hy weet ons gaan hom aanspreek om versigtig te wees.

“Dit is sleg” – kos wat nie lekker smaak vir hom nie.

“Dit is mooi mamma” – enige iets waarvan hy hou of mooi is.

“Ek wil buite speel” – hy is nou baie lief om eerder buite te speel as om in die huis te sit.

“Waar is my mamma/papa” of “waar is my beertjie/dummy”.

Dan natuurlik die gevreesde woorde 2 uur in die oggend – “Ek is wakker, pappa. Ek wil nie slaap nie”.

Wanneer hy in dialog is met sy speelgoed sal hy ook direk na die spesifieke dier verwys – “Kom paddatjie (sy klein paddatjies)” of “kom beertjie”.


Ons vermoed hy moet baaie musikaal wees. Hy is geweldig lief om te sing. Hy sal selfs in die winkel, in die bad, terwyl ons tap, ens. luidkeels begin om liedjies te sing soos ‘Bobbejaan klim die berg’, Twinkle, twinkle little star’’Aai, aai die witbors kraai’, ‘Eentjies, eentjies stap in ‘n ry’, ens.

Vakansie by die see

Vakansie as ‘n gesin is soos om jou eie storie boek te skryf. Elke dag bring sy eie herhinneringe mee wat in ons gedagtes ingeets word. Dit is ook veral so met ‘n seuntjie wat op twee en ‘n half dinge vir die eerste keer beleef. ‘n Mensie wat nou oud genoeg word om nuwe dinge te waardeer, verstaan en te onthou. So was dit vir ons as ‘n gesin wat so pas 10 dae in die mooie Kaap met sy vars lug kon verken en geniet. Selfs Adrian het nie moeg geword vir die ure se ry in die motor nie. Maar laat ek eerder by die begin, begin.

Op Saterdag 17 Augustus vertrek ek op my eie, dou voor dag uit Pretoria oppad Kaap toe. Kona en Adrian vlieg die volgende dag na Kaapstad waar ek hulle ontmoet. Die rit Kaap toe was vir my soos ‘n sielle ondersoeking. Baie tyd van stilte om oor baie dinge na te dink en ook baie te mis. Snaaks hoe ‘n mens in jou eie denke vas gevang kan word vir honderde kilometers sonder om te besef jy het pas 2 ure agter die rug.

Die ontmoeting by Kaapstad Internationaal was vir my net soos om fanilie uit Australie vir die eerste keer in jare te sien. Om vir Kona en Adrian te sien uitstap ny ‘Arrivals’ het my hart baie vinniger laat klop. Ek het geweet ‘n groot avontuur lê vir ons drie en wag.
Augustus is nou nie die beste seisoen om die Kaap te beleef nie, maar tog is daar ‘n skoonheid in die koue grou weer van die Kaapse winter. Dit het egter nie ons entoesiasme gedemp nie.

Ons eerste besoek was aan ‘Monkey World’ wat vir Adrian van oor tot oor laat lag het. Hy wou self in die gangetjies hardloop en na al die gediertetjies staar en lag. Veral die chimpansees was baie spesiaal vir hom. Vandaar vertrek ons oor die Sir Louwries Pas na die Overberg. Adrian het gou aan die slaap geraak en die prentjie mooi geel en groen landerye verspreid oor die golwende landskap gemis. Hy het egter wakker geword toe ons met die asemrowende R44 vanaf Hermanus tot Gordons Baai gery het. Hy het heeltyd by die venster uit gestaar oor die oseaan wat vêr onder ons teen die rotse breek.


Baie mooi blommetjies

Die volgende dag het ons kans gehad om vir Adrian strand toe te neem. Daar het hy tussen skulpies rondgedwaal en in die poeletjies gespring. Koue water is nie ‘n demper vir die mannetjie nie. Tussen in eet ons roomys en ry die Kaap plat. Tydens ons verblyf vir ‘n paar dae in Riebeeck-Kasteel ry ons na die Yzerfontein en stop by talle plekke waar die Weskus blommetjies die landskap in ‘n kaleideskoop van kleure verf.  Adrian weet nie waar om te kyk en te vat nie, en pluk handevol blommetjies. 


Adrian se verhoog debuut saam met tannie Evita

In Darling was Adrian verstom om honderde sterretjies (klein liggies) in Tannie Evita se Perron (Teater/restaurant) te sien. Hier het hy ook sy ‘verhoog debuut’ gemaak deur saam met die musiek (ou afrikaanse musiek) op Tannie Evita se verhoog te dans en sing.

Oppad terug stop ons by Kloovenburg wyne waar ons die laaste mense was om wyn te proe. Die deure word agter ons gesluit en die assistant wyn maker begin ons voer met ‘n groot verskeidenheid wyne. Adrian plak homself neer op die vloer met sy vorm-kaartjies en eet die broodjies wat bedoel was saam metdie smere en olyf olies geeet te word, terwyl Ma en Pa weglê in die wynne.

Nadat ons reg rondom Riebeeck-Kasteel geloop het en heerlik by ‘n ‘Italiaanse’ restaurant geeet het, het Adrian vir die eerste keer weer deur geslaap. Dit moes toegeskryf word aan die vars lug volgens Kona!

Die hoogte punt vir Adrian moes die akwarium gewees het. Nemo vissies en jelly vissies was vir hom so mooi dat hy nie weg daarvan wou loop nie. Hy het wel voor dit van water tenk tot water tenk gehardloop en hard geroep as hy die mooi vissies sien. Hy het heeltydgebabbel en vertel wat hy sien en hoe mooi dit is.

Kyk al die nemo vissies Pappa!


Ongelukkig moes die vakansie ook tot ‘n einde kom. Die lui lekker middae by ‘n koffie winkel met Adrian wat soos ‘n wafferse toeris met sy voete teen die tafel sit en sy vrugte sap op drink en ‘n bran muffin verslind, het tot ‘n einde gekom. Ons moes koers vat terug Transvaal toe met Adrian en Kona in die vliegtuig en ek in die motor kar.


Voete op die tafel by Koffie winkel in Riebeeck-Kasteel


Sunday, June 30, 2013

Wat nie reg is nie, is stukkend

Adrian se woorde skat en vermoe om sinne te maak verbeter by die dag. Dit is nou moontlik vir hom om sinne met 5 woorde te sê. Daar is dus minder frustrasie om himself uit te druk. Hy kan self vertel hoe sy dy dag by die skool was – “dit is lekker Pappa”.

 Hy kan ook ons baie duidelik laat verstaan as hy iets nie wil doen nie. Mamma sal voorstel dat hy moet gaan bad of ‘n skoon hempie moet aantrek dan sal hy sê “ek wil bad nie” of “ek wil hepie aantrek nie” Hy verstaan ook baie goed wanneer iets nie reg is nie. As iets val en breek sal hy luidkeels uit roep “Ag nee papa, tukkend”. Net vanoggend het hy by die sitkammer mat gesit wat op die een hoek op gerol was. Hy was ongelukkig dat die mat nie ‘reg’ was nie en het uitgeroep “mat is stukkend” en self die probleem op gelos.


Adrian maak self die mat reg wat "stukkend" was

Liedjies sing bly sy gunstelling. Hy sing graag “Twinkle twinkle little star”, “Daantjie kat” of “Happy birthday” terwyl hy entoesiasties saam dans. Sy eie wil begin ook baie sterk word. Hy sal outies in ‘n bakkie rond dra maar Mamma of Pappad durf nie hulle self deeraan te help nie of hy sal baie duidelik laat verstaan dit is syne met “nee, mynne” en handjies uitstrek om dit terug te vat.

Die verbeeldings wereld van Adrian verskaf baie vermaak vir ons. Daar is gedurig iets wat hy uit dink tot groot vermaak vir Pappa en Mamma. Hy sal bevoorbeeld lang gesprekke hou met sy ewebeeld in die oond venster of sy skaduwee in die son. Hy sal sy motorkarretjies onder die bank weg steek en begin iets verduidelik (nie altyd baie duidelik nie) waarna hy skielik op sy magie sal le en die karretjies weer uit haal, net om hulle te herranskik op die TV tafel. Al hoppende sal hy elke karretjie een vir een na die tv kamer tafel toe aan dra. Hy het selfs sy geel Winnie the Poe bekertjies uitgepak en 'vorm kaart' netjies in elk gepak.

Vorm kaartjies in Adrian se bekertjies

Kort kort moet ek vir hom 'n huisie bou. Hy sal uit die bloute na Pappa of Mamma stap en aankondig dat hy 'n huisie soek. Vanoggend moes ek weer 'n huisie in ons slaapkamer bou. Hy sal dan binne die huisie partytjie koek en tee vir sy bere voer of Telletubies in sy 'TV' kyk (die muur verwarmer). Mamma en Pappa word ook soms ingenooi, maar eers as ons klop dan sal hy vra "is daar iemand".

Adrian in sy huisie


Monday, June 24, 2013

Adrian sukkel om te slaap.

Adrian sing te lekker

Adrian se Juffrou (Rienie) by Bambini het die volgende in sy 1ste raport geskryf: "Adrian sing pragtig en doen graag al die aksies" asook "Adrian neem lekker deel aan musiek en sang. Hy hou daarvan om te dans".

Twinkle, twinkle little star bo die paddastoele.


Adrian is mal oor sy skool. Elke oggend sê hy dat hy by sy maatjies wil gaan speel. Hy kan nie wag om by Tannie Rienie te kom en sy maatjies te groet nie. So het di took gekom da thy sy eerste rapport huis toe bring. Ai, was sy mamma en papa darem trots op die seuntjie. Hy doen alles baie goed en beindruk vir Tannie Rienie geweldig (behalwe vir die doek nat maak nog). Maar dit pla ons nie, die ‘saakie’ sal nog hanteer word. Waar het jy al gesien dat n twee jarige in Afrikaans en Ensgles kan tel tot 16? Of liedjies soos ‘Daantjie kat’; 'Twinkle Twinkle little star’ en ‘Happy birthday’ uit volle bors kan sing! Hy is baie lief vir sing en Pa en Ma moet maar gedurig saam inval wanneer hy begin sing. Maak nie saak of dit by die huis of in ‘n winkel is nie.
Adrian speel en sing

Tegnologie is reeds deel van sy alledaagse lewe. Hy weet presies wanneer Telletubies of Micky Muis gaan begin. Dan sal hy jou aan die hand vat en duidelik laat verstaan dat dit nou op ‘tellewiesie’ gaan wys. Doek ruil raak al hoe moeiliker aan gesien dit onnodige speeltyd in beslag neem volgens Adrian. Dus moes Pa maar ‘n plan maak. Tegnologie was die antwoord. Paar minute op ‘Google Play’ en die regte app is vining afgelaai. ‘Plaas huisie’ was net die regte ding. Dit is ‘n interaktiewe storie boek waar Adrian die liggies van die plaas huis moet afskakel. Telkens as hy die regty pyltjie druk neem dit hom na ‘n spesifieke plaas dier. Die lig skakelaar moet dan afgeskakel word en die dier gaan lê om te slaap. Op die ou end gaan die seuntjie in die plaas huis ook slaap. Groot pret vir Adrian.

Adrian praat nou al baie goed en is instaat om himself baie duidelik uit te druk. Hy maak maklik 4 woord sinne en vertel graag oor goedjies wat hy sien. Hy is mal daar oor om die vissies in die skool damme te gaan voer. Dit word ‘n ritueel om elke middag vissies te voer. Terwyl ons dan by die sportvelde is begin hy sommer ook paddastoele te soek. Paddastoele is die sport beacons wat altyd op die rugby velde agter bly. Met ‘n opgewonde stemmetjie sal uit uit roep ‘Paddastoel’ en in die rigting waarin hy wys begin hardloop. Een middag moes ‘n hokkie afrigter dit ontgeld. Met groot moeite het hy ‘n hele spul beacons uit gepak, net om terug te kyk en te sien dat Adrian is besig om hulle een vir een bymekaar te maak. Dit was ook nie so maklik om die ‘paddastoele’ weer terug te kry nie. Sy Mamma hoop net dat hy nie 'n 'hoarder' sal word nie. Hy is baie lief om 'goedjies' bymekaar te maak. Veral as dit dieselfde tipe goedjies is.

Adrian die versamelaar

 Baie mense het gesê dat ‘n goeie slaap routiene word beter soos hy ouer word. Ek betwyfel die stelling ten sterkte. Adrian word elke aan wakker om 00:30 en 04:00 en roep dan luidkeels ‘kom papa, kom’ of ‘dummy, beertjie’. Die vieruur tyd is da nook die tyd wat hy wil hê sy Pappa moet by hom lê, anders staan hy dood-een-voudig op en stap na ons slaapkamer waarna hy aankondig ‘klaar geslaap, tubbies’. Dit beteken, hy is wakker en geen kans vir Pappa om nog te slaap nie. Dus, moet hy voorgespring word en moet ek by hom inkruip voordat hy die pad kies. Dit is darem ook lekker om by die klein mensie in te kruip. Ek gee nie om daarvoor nie. Die ‘klaar geslaap’ deel is wat mamma en Pappa ‘vrees’.

Hierdie seuntjie is ook baie lief vir dans en bewegings. Wanneer daar musiek speel of iemand dans op Telletubies dan sal Adrian hulle prober na boots en begin dans.