Adrian hou partyjie saam met die Teletubbies

Weke voor die groot 3 jarige partytjie het Pa begin Teletubbies prentjies van die internet bymekaar maak. Prentjies is gemanupileer om in te pas by ‘n 3 jarige partytjie. Elke Teletubby (Tinky Winki, Dibsie, Lala en Pow) moes uitgeknip word. Teletubby sonne is uitgesny en ‘n Teletubby groep foto is in die middle van die son geplak. Teletubby vlaggies en mobiles is gemaak en partytjie boksies is vir elke kind versier en vol geprop met lekkers, chippies en selfs ‘bubble’ blasers.

3 jaar oud vandag!

Op die dag van die partytjie (Saterdag 12 April) is Adrian vroeg na Ouma Martha toe om vir Ma en Pa tyd te gee om voor te berei vir die partytjie. Tafels is versier, vlaggies en mobiles is gehang, springkasteel op geblaas en balonne met helium gevul. Vir die groot mense het Kona heerlike sout en soet eetgoed uit gepak. Die Teletubby koek met al die Teletubby cupcakes is op die tafel geplaas. Pa het die braai reg gekry om later wors en rushers te braai. Ons was gereed vir die groot dag.

Die Teltubbies verjaarsdag koek

Dit is eet tyd!

Net voor 13h00 daag Ouma Joyce, Ouoa Phillip en Tianu op. Hulle was selfs voor ons verjaarsdag maaitjie hier. ‘n Ruk later is dit Ouma Martha, Oupa Kobus en Adrian wat opdaag. Adrian se mond het letterlik oopgehang van verbasing toe hy by die tuin instap en begroet word met al die Teletubby versierings en springkasteel. Kort daarna het die maaitjies begin arriver. Kort voor lank was die stilte verbreek deur die gelag en gille van klein stemmetjies soos hulle sports maak op die springkasteel.  Die kersies is aangesteek en al die kindertjies het angstig om die partytjie tafel vergader, gereed om weg te val in al die eetgoed. ‘Veelsgeluk liewe maatjie’ is gesing, kersies geblaas, en toe begin die fees. Met die reuk van braaivleis is warm broodjies en rusher tee et aangebied vir al die groot mense.

Saam met maaitjies op die springkasteel

Laat die middag het die partytjie tot ‘n einde gekom. Adrian het trots heeltyd vertel hy is nou groot en drie jaar oud.

Dalk 'n Stêrrekundige in wording?

Dalk gaan Adrian eendag ‘n sterrekundige wees, of dalk ‘n wiskundige, of dalk ‘n kunstenaar wat vorms en sterre skilder! Die seuntjie het ‘n oog vir vorms en sterre. Gister by Pam en Wolf loop ek en Adrian buite rond. Skielig gee hy ‘n gil  en skreeu “kyk, kyk,kyk” en hy wys na ‘n groot struik. Opgewonde roep hy uit “ Sponge! Kyk Pappa, dit is ‘n square”. Die struik is in ‘n vierkant vorm gesnoei. Net daar na wys hy ‘n ‘Fanie vyfhoek’ uit.

By die huis sal hy op die plaveisel loop en gedurug skielik stop en opgewonde ‘n vorm uitroep wat hy op die grond gewaar. Pa moet ook gedurig vorms uitsny, en dit moet verskillende kleure wees.Selfs die klei moet in vorms gedruk word. Speelgoed word in ‘vorms’ gesien.  Hy het vir elke vorm ‘n naam gegee – Danie driehoek, Sarel sirkel, Sponge vierkant (square), Fanie vyfhoek, Susan seshoek, Ollie octagon en Reghard reghoek.

Adrian met sy klei vorms

Elke aand wil Adrian na die sterre kyk. Pa moet op die grond lê met Adrian op sy rug bo-op my lyf. So bestudeer ons die sterre ruim. Met ‘n handjie wat heeltyd na die sterre wys vra hy “wat is sy naam?”.  Teen die tyd ken hy reeds Canopus, Polux, Jupiter (maar sal gou sê dat Jupiter is die helderste stêr, hy het net een oog), Saternus (met sy "ring") Rigel, Cirius en sy gunsteling Beetljuice asook ‘n ‘n komeet (“’n klip wat vlieg”). Hy geniet dit om vir mense uit te wys dat “Beetlejuice is die grootste son in ons sterrestelsel en hy is oranje”. Hy vra gedurig date k op my rekenaar twinkle little star moet wys. Teen sy slaapkamer kas deur skitter dit elke aand met hordes ‘glow in the dark” sterre. Elkeen het ook sy eie naam. Selfs een ster is ‘n “verskietende stêr” of soos hy soms ook sê ‘n “shooting star”.

Adrian en sy sterre

Buiten vorms en stêrre is Spunge Bod Square Pants Adrian se gunstelling karaktertjie. Hoekom so? Want Sponge Bob is ‘n vierkant natuurlik. Wanneer hy “Nickelodeon” (kanaal 305 op DSTV) kyk sal hy luidkeels uitroep as Sponge Bob begin, veral as die ‘Sponge Bob Bollywood’ advertensie begin. Adrian is baie opgewonde dat ons hierdie April vakansie see toe gaan want ons gaan vir Sponge Bob kuier. Die Sponge Bob sof toy moet beslis saam gaan. Ons sal maar na die U’Shaka Akwarium toe moet gaan om vir Sponge Bob te besoek. Hy bly mos “onder die see”.

Kersfees met die Teletubies

Die tweede  kersfees agter die rug. Adrian begin nou ook verstaan waaroor kersfees gaan en dat die dag geassosieer word met geskenkies. Ou kersaand was by Cobus. Adrian en Juanè het die geskenkie uitdeel baie geniet en kon nie wag om dit oop te skeur nie. Gewoonlik is dit die kleinste geskenkies die wat die meeste indruk maak en so was dit ook die geval die aand. Uit een van die kersfees 'crackers' het ‘n klein mannetjie te voorskyn gekom. Die het baie taai handjies en voetjies gehad. As die manetjie teen ‘n venster gegooi word, plak die mannetjie vas teen die oppervlak. Stadig begin die handjies loskom en begin teen die venster af te klim. Dit het groot plesier vir Adrian besorg.

Adrian en Juane maak kersgeskenkies oop.

Kersdag het begin met ‘n kersdiens in die kerk. Adrian het stroop soet op Ouma Martha se skoot gesit en geluister na die kers verhaal met nou en dan musiek solo items. Terug by die huis was hy baie opgewonde om vir Ouma Joyce en Oupa Phillip te sien. Weereens is geskenke uit gedeel. Die keer kry hy weer baie geskenkies onder andere ‘n elektrise klavier en twee tente wat verbind is met ‘n tonnel.

Adrian het altyd ‘n behoefte om fisiese aktiwiteite te doen. Om die rede moet ons hom maar gedurig na Toni’s Restaurant vat waar daar ‘n wonderlike klimraam is wat hy kan uitklim na hartelus. Tussen kersfees en nuwe jaar was Toni’s gesluit maar die klimraam wasgelukkig  nog tot ons bereik en het ure se genot aan Adrian verskaf.

'n Heerlike klimraam by Toni's

Adrian is ook nou weer versot op Teletubies en Pa moet gedurig hierdie mannetjies uit gekleurde papier sny. Net die volgende dag nadat klein handjies dit vuil gevat het sal Adrian na my toe kom en sê dat die tubies is ‘pap’ en ‘Pappa, maak nuwe tubbies’. Ek kan die vormpies al met toe oë uitknip. Veral Tinki Winki en Lalla is die twee gunsteling Tubies.

Kona en ek het die tweede foto boek van Adrian gemaak. Dit was heerlik om weer terug te kyk na al die foto’s van Adrian sedert April 2012 tot nou en weer herhinneringe op te roep van ons vakansie in die Kaap, eerste kamp en Adrian se twee partytjies. 

Die jaar kom tot 'n einde!

Die tyd vlieg so vining verby en voor ons weet blits nog ‘n jaar verby. Adrian het sy eerste jaar by Bambini voltooi en ‘n jaar in die St Albans huis. Dit was ‘n jaar vol hoogte punte en baie min laagte punte! Adrian het verander vanaf ‘n baba na ‘n regte seuntjie. Ma en Pa kyk baie met verwondering na die ongelooflike ontwikkeling. Hy raak al hoe meer selfstandig en wil dinge self doen. Of dit nou ‘tannies borsel’ of hempie aantrek, geen uitdaging is te groot vir Adrian nie.

Gedurende die jaar was hy gelukkig om glad nie siek te word in die winter nie, behalwe vir ‘n loop neusie hier en daar. Maar ai tog, ‘n mens kan nie vir altyd so gelukkig wees nie. Hy het in die laaste termyn van die jaar gereeld by die dokter ‘n draai gemaak met larangietis, onsteekte ore en hoë koors. Darem nooit te ernstig nie, maar wel siek genoeg vir aaklige antibiotika.

Ons het ons eerste gesins kamp erfaring gehad. In November het ons vir ‘n naweek by Dube Game Lodge buite Brits gaan kamp. Dit was heerlik om in ons nuwe tent te slaap en vir Ouma Joyce en Oupa Phillip om met Adrian te speel. Die warm binnenshuise swembad was definitief vir Adrian die hoogte punt. Hy was mal oor die warm water en het vir Pappa ‘n paar ekstra gryshare besorg wanneer hy al om die swembad hardloop, stop en dan inspring, want ek is mos daar om hom te vang. Die aande om die vuur was ook vir Adrian iets nuuts en dit was al te heerlik om veral op Ouma Joyce se skoot te sit en vir die vuur vonke te kyk wat in die donker nag die lug in styg.

Ons eerste familie kamp by Dube

Adrian se verbeelding wêreld word al hoe wyer. In die bed moet Pappa gereeld huisies maak waar hy kan inkryp, Mamma moet gedurig stories maak met beertjie of Pa moet storie maak met spinnekoppie (my vingers wat op die mat hardloop). Ma moet ook elke week peppers koop want Adrian wil elke dag “peppers speel”. Dit beteken dat die verlepte peppers gereeld vervang moet word om vars skywe vir hom te kan sny. Die pepper skywe is dan blomme, en die word die hele huis vol gedra en uitgestal. Teletubbies word ook gereeld gesoek. Dit is nou wel pypsteel skoonmakers. As Adrian vra vir Tienkiewinkie dan moet ons bond staan om die regte pypsteel skoonmaker te soek, dit moet pers wees want die regte Tienkiewinkie is mos pers. Hy sien ook gedurig interesant denkbeeldige karakters en word dan baie opgewonde en sal luidkeels vir ons roep om die boot of iensie winsie spider te kom kyk.

Adrian in een van sy vele huisies wat Pa moes maak

Pappa kry darem ook goeie oefening want Adrian het geen vrees vir hoogte of afstand nie. Hy sal op enige voorwerp klim en vir my aansê “gaan weg”, wat beteken dat ek te naby staan en hy wil spring sodat ek hom moet vang. Dit kan vir ‘n goeie halfuur aanhou todat Pa nie meer kan nie.

Adrian op 'n reuse paddastoel

Ek en Adrian loop ook baie op St Albans College se kampus en soek' insi winsies' of paddastoele. Wanneer hy padastoele gewaar sal hy hard roep 'kom kyk pappas, padastoele' en moet ek my vinnig daarheen haas. Hy sal dan plat op die grond sit en hulle bestudeer. Met Teanu se verjaarsdag partytjie by die Johannesburg Dieretuin kom ons af op reuse paddastoele en paddas. Adrian was verstom en het op elke paddastoel en padda geklim.

Uit die perd se eie bek

Tydens die Kaapse vakansie was dit opmerklik hoe Adrian ontwikkel het. Hoe hy dinge rondom  homself waarneem en inneem. Hy verstaan en begryp dinge soveel beter. Moenie dink ‘n mens kan iets sê en dink Adrian hoor dit nie. Sy oortjies is soos twee sataliet skottels wat alles hoor en dan sal hy hy dit dadelik herhaal. Sy spraak vermoë het geweldig ontwikkel en hy is instaat om homself duidelik uit te druk oor hoe hy voel, wat hy sien, wat hy van hou en wat hy nie van hou nie.

‘n Paar oulike sê goed is:

“Hy huil mamma” – as hy bottle drink maak die bottle ‘n fluit geluid.

‘Die mannetjie is gelukkig mamma’ – wanneer hy sy mannetjie koekies met ‘n vriendelike gesiggies eet.

“Kom papa, kom” – wanneer hy iets vir jou wil wys.

Deesdae as jy hom vra wat is sy naam is dan sê hy “Adrian Enslin. Selfs beertjie is nou “Beertjie Enslin”.

Enige iemand of dier wat hartseer lyk – “Hy huil mamma”.

“Agnee, dit is stukkend” – enige iets wat op die grond lê en stukkend lyk.

“Moenie val nie” – wanneer hy op iets klouter en hy weet ons gaan hom aanspreek om versigtig te wees.

“Dit is sleg” – kos wat nie lekker smaak vir hom nie.

“Dit is mooi mamma” – enige iets waarvan hy hou of mooi is.

“Ek wil buite speel” – hy is nou baie lief om eerder buite te speel as om in die huis te sit.

“Waar is my mamma/papa” of “waar is my beertjie/dummy”.

Dan natuurlik die gevreesde woorde 2 uur in die oggend – “Ek is wakker, pappa. Ek wil nie slaap nie”.

Wanneer hy in dialog is met sy speelgoed sal hy ook direk na die spesifieke dier verwys – “Kom paddatjie (sy klein paddatjies)” of “kom beertjie”.

Ons vermoed hy moet baaie musikaal wees. Hy is geweldig lief om te sing. Hy sal selfs in die winkel, in die bad, terwyl ons tap, ens. luidkeels begin om liedjies te sing soos ‘Bobbejaan klim die berg’, Twinkle, twinkle little star’’Aai, aai die witbors kraai’, ‘Eentjies, eentjies stap in ‘n ry’, ens.

Vakansie by die see

Vakansie as ‘n gesin is soos om jou eie storie boek te skryf. Elke dag bring sy eie herhinneringe mee wat in ons gedagtes ingeets word. Dit is ook veral so met ‘n seuntjie wat op twee en ‘n half dinge vir die eerste keer beleef. ‘n Mensie wat nou oud genoeg word om nuwe dinge te waardeer, verstaan en te onthou. So was dit vir ons as ‘n gesin wat so pas 10 dae in die mooie Kaap met sy vars lug kon verken en geniet. Selfs Adrian het nie moeg geword vir die ure se ry in die motor nie. Maar laat ek eerder by die begin, begin.

Op Saterdag 17 Augustus vertrek ek op my eie, dou voor dag uit Pretoria oppad Kaap toe. Kona en Adrian vlieg die volgende dag na Kaapstad waar ek hulle ontmoet. Die rit Kaap toe was vir my soos ‘n sielle ondersoeking. Baie tyd van stilte om oor baie dinge na te dink en ook baie te mis. Snaaks hoe ‘n mens in jou eie denke vas gevang kan word vir honderde kilometers sonder om te besef jy het pas 2 ure agter die rug.

Die ontmoeting by Kaapstad Internationaal was vir my net soos om fanilie uit Australie vir die eerste keer in jare te sien. Om vir Kona en Adrian te sien uitstap ny ‘Arrivals’ het my hart baie vinniger laat klop. Ek het geweet ‘n groot avontuur lê vir ons drie en wag.

Augustus is nou nie die beste seisoen om die Kaap te beleef nie, maar tog is daar ‘n skoonheid in die koue grou weer van die Kaapse winter. Dit het egter nie ons entoesiasme gedemp nie.

Ons eerste besoek was aan ‘Monkey World’ wat vir Adrian van oor tot oor laat lag het. Hy wou self in die gangetjies hardloop en na al die gediertetjies staar en lag. Veral die chimpansees was baie spesiaal vir hom. Vandaar vertrek ons oor die Sir Louwries Pas na die Overberg. Adrian het gou aan die slaap geraak en die prentjie mooi geel en groen landerye verspreid oor die golwende landskap gemis. Hy het egter wakker geword toe ons met die asemrowende R44 vanaf Hermanus tot Gordons Baai gery het. Hy het heeltyd by die venster uit gestaar oor die oseaan wat vêr onder ons teen die rotse breek.

Baie mooi blommetjies

Die volgende dag het ons kans gehad om vir Adrian strand toe te neem. Daar het hy tussen skulpies rondgedwaal en in die poeletjies gespring. Koue water is nie ‘n demper vir die mannetjie nie. Tussen in eet ons roomys en ry die Kaap plat. Tydens ons verblyf vir ‘n paar dae in Riebeeck-Kasteel ry ons na die Yzerfontein en stop by talle plekke waar die Weskus blommetjies die landskap in ‘n kaleideskoop van kleure verf.  Adrian weet nie waar om te kyk en te vat nie, en pluk handevol blommetjies. 

Adrian se verhoog debuut saam met tannie Evita

In Darling was Adrian verstom om honderde sterretjies (klein liggies) in Tannie Evita se Perron (Teater/restaurant) te sien. Hier het hy ook sy ‘verhoog debuut’ gemaak deur saam met die musiek (ou afrikaanse musiek) op Tannie Evita se verhoog te dans en sing.

Oppad terug stop ons by Kloovenburg wyne waar ons die laaste mense was om wyn te proe. Die deure word agter ons gesluit en die assistant wyn maker begin ons voer met ‘n groot verskeidenheid wyne. Adrian plak homself neer op die vloer met sy vorm-kaartjies en eet die broodjies wat bedoel was saam metdie smere en olyf olies geeet te word, terwyl Ma en Pa weglê in die wynne.

Nadat ons reg rondom Riebeeck-Kasteel geloop het en heerlik by ‘n ‘Italiaanse’ restaurant geeet het, het Adrian vir die eerste keer weer deur geslaap. Dit moes toegeskryf word aan die vars lug volgens Kona!

Die hoogte punt vir Adrian moes die akwarium gewees het. Nemo vissies en jelly vissies was vir hom so mooi dat hy nie weg daarvan wou loop nie. Hy het wel voor dit van water tenk tot water tenk gehardloop en hard geroep as hy die mooi vissies sien. Hy het heeltydgebabbel en vertel wat hy sien en hoe mooi dit is.

Kyk al die nemo vissies Pappa!

Ongelukkig moes die vakansie ook tot ‘n einde kom. Die lui lekker middae by ‘n koffie winkel met Adrian wat soos ‘n wafferse toeris met sy voete teen die tafel sit en sy vrugte sap op drink en ‘n bran muffin verslind, het tot ‘n einde gekom. Ons moes koers vat terug Transvaal toe met Adrian en Kona in die vliegtuig en ek in die motor kar.

Voete op die tafel by Koffie winkel in Riebeeck-Kasteel

Wat nie reg is nie, is stukkend

Adrian se woorde skat en vermoe om sinne te maak verbeter by die dag. Dit is nou moontlik vir hom om sinne met 5 woorde te sê. Daar is dus minder frustrasie om himself uit te druk. Hy kan self vertel hoe sy dy dag by die skool was – “dit is lekker Pappa”.

 Hy kan ook ons baie duidelik laat verstaan as hy iets nie wil doen nie. Mamma sal voorstel dat hy moet gaan bad of ‘n skoon hempie moet aantrek dan sal hy sê “ek wil bad nie” of “ek wil hepie aantrek nie” Hy verstaan ook baie goed wanneer iets nie reg is nie. As iets val en breek sal hy luidkeels uit roep “Ag nee papa, tukkend”. Net vanoggend het hy by die sitkammer mat gesit wat op die een hoek op gerol was. Hy was ongelukkig dat die mat nie ‘reg’ was nie en het uitgeroep “mat is stukkend” en self die probleem op gelos.

Adrian maak self die mat reg wat "stukkend" was

Liedjies sing bly sy gunstelling. Hy sing graag “Twinkle twinkle little star”, “Daantjie kat” of “Happy birthday” terwyl hy entoesiasties saam dans. Sy eie wil begin ook baie sterk word. Hy sal outies in ‘n bakkie rond dra maar Mamma of Pappad durf nie hulle self deeraan te help nie of hy sal baie duidelik laat verstaan dit is syne met “nee, mynne” en handjies uitstrek om dit terug te vat.

Die verbeeldings wereld van Adrian verskaf baie vermaak vir ons. Daar is gedurig iets wat hy uit dink tot groot vermaak vir Pappa en Mamma. Hy sal bevoorbeeld lang gesprekke hou met sy ewebeeld in die oond venster of sy skaduwee in die son. Hy sal sy motorkarretjies onder die bank weg steek en begin iets verduidelik (nie altyd baie duidelik nie) waarna hy skielik op sy magie sal le en die karretjies weer uit haal, net om hulle te herranskik op die TV tafel. Al hoppende sal hy elke karretjie een vir een na die tv kamer tafel toe aan dra. Hy het selfs sy geel Winnie the Poe bekertjies uitgepak en 'vorm kaart' netjies in elk gepak.

Vorm kaartjies in Adrian se bekertjies

Kort kort moet ek vir hom 'n huisie bou. Hy sal uit die bloute na Pappa of Mamma stap en aankondig dat hy 'n huisie soek. Vanoggend moes ek weer 'n huisie in ons slaapkamer bou. Hy sal dan binne die huisie partytjie koek en tee vir sy bere voer of Telletubies in sy 'TV' kyk (die muur verwarmer). Mamma en Pappa word ook soms ingenooi, maar eers as ons klop dan sal hy vra "is daar iemand".

Adrian in sy huisie